Wednesday, July 17, 2019

ગોર માનો વર કેવો?


ગોરમા નો વર કેવો?
હાલ ખાસ કરીને ગુજરાતી મધ્યમવર્ગમાં આશરે પાંચ વર્ષ ઉપરની બાલીકઓને ગૌરીવ્રત કરાવવામાં આવે છે. તે બાલીકોને ઘાઘરી પોલકુ પહેરીને દોડતી દોડતી નીરખવી તે જ મારા મત મુજબ એક અનેરો લહાવો છે. પણ આ વ્રત કરાવવાની પાછળ એક અંધશ્રધ્ધા છે. આ વ્રત કરવાથી સારો વર મળશે તેવી બીલકુલ વાહીયાત માનસીકતા આ ઉંમરથી પેલી બાલકીના મનમાં થોપી દેવામાં આવે છે. જે અસહ્ય અને ગુનાહીત ગણાવવી જોઇએ.
ચાલો, આપણે વીચારીએ કે આ બાલીકા જ્યારે ૨૦– ૨૫ વર્ષની ઉંમરની થશે ત્યારે સને ૨૦૪૦ની આસપાસનું તેનું મનોજ...

See more
Image may contain: 1 person, smiling, close-up

--

Mailtrack Sender notified by
Mailtrack 07/17/19, 10:53:03 AM

Tuesday, July 16, 2019

ગુરૂમુક્તીમાં ભારતના યુવાનોનુ સર્વોત્તમ કલ્યાણ છે.

 ગુરૂમુક્તીમાં ભારતના યુવાનોનુ સર્વોત્તમ કલ્યાણ છે.

વીશ્વની સાત અબજની વસ્તી આશરે ૨૦૦ કરતાં વધારે દેશોમાં જીવે છે. આ બધા દેશામાં કોઇ પ્રજા ભારત સીવાય હીંદુ કેલેન્ડર મુજબનો અષાઢ સુદ ૧૫ને ગુરૂપુર્ણીમાના દીવસ તરીકેઉજવતી નથી. ભારતમાં પણ મુસ્લીમ, ઇસાઇ, આદીવીસી ને ગરીબી રેખા નીચે જીવતા દેશના કરોડો નાગરીકોને પોતાની જીજીવીષા ટકાવી રાખવાના સંઘર્ષમાં આ દીવસ ' દો ટંક કી આટે કી ફીકર' સીવાય માટેનો દરરોજ કરતાં જુદો દીવસ હોય તેમ બીલકુલ લાગતો નથી. તો આ ગુરૂપુર્ણીમાનો દીવસ કોના હીતમાં ઉજવવાનો છે તેનો શાંતીથી વીચાર કરવાની જરૂર છે.

તમારા ગુરૂ કોણ છે? મા–બાપ, શાળાનો શીક્ષક, તમારા મા– બાપના સંપ્રદાય કે ધર્મનો વડો અને અથવા તેમના જેવા બીજા પરોપજીવોઓ? મા– બાપ તમારા માટે પસંદગીનો વીષય નથી.

 આ ઉપરાંત મા–બાપોનો પોતાના બાળકો સાથેનો પ્રાથમીક સંબંધ  પોતાની ઉત્ક્રાંતીના વારસાની અન્ય સજીવોની માફક મળેલી વંશ ચાલુ રાખવાની નૈસર્ગીક વૃતીનું પરીણામ છે. તેનાથી વધુ કાંઇ નથી. જે અન્ય સજીવો દા.ત હાથી, સીંહ, કુતરૂ, બીલાડી ને પશુ પક્ષી ની માફક દરેક સજીવો જે ફરજ પોતાના બચ્ચોનૌ રાખે છે તેનાથી સહેજ પણ વધારે ફરજ આપણા મા– બાપો બજાવતા નથી.

 મઝાની શીખ એ છે કે પ્રાણીઓ ને અન્ય સજીવો પોતાના જૈવીક સંઘર્ષમાંથી આજે પણ શીખ્યા છે. તે માનવી પોતાના અંગત અને સામાજીક સ્વાર્થ માટે પોતાના ધર્મોના પરોપજીવીઓ વડાઓના ગુરૂપદોની મદદથી ન શીખ્યો. શું? દરેક સજીવોના બચ્ચાઓનું જન્મયા પછીનું પ્રથમ પસંદગીનું કામ જે માળામાંથી જન્મયા છે તેને છોડીને પોતાની નવી દુનીયા બસાવવાનું છે. કોઇ ચકલીનું બચ્ચુ માળામાંથી પોતાના ઇંડાના કોચલામાંથી બહાર નીકળ્યા પછી ભુખ લાગે તો તેનું કોચલું ખાવાને બદલે જે કાંઇ નવી નવી પાંખો મળી છે તેનાથી જોખમ કરીને જન્મદાતા માળો છોડીને કાયમ માટે જીવવાનો રસ્તો શોધે છે.

  હીંદુ પ્રજા પોતાના ઉધ્ધાર માટે ' ગુરૂ બીના જ્ઞાન નહી' ની શોધમાં પોતાની માનવી સહજબુધ્ધીને ગીરો મુકીને પાંચહજાર વર્ષોના ગુરૂ દક્ષીણામાં મળેલા વારસાથી અતીસંતૃપ્ત છે કે  નહી તે પુછોતા ખરા.  વધુમાં સમાજની તન,મન અને ખાસ ધનની બચત જેની તમારા ગુરૂઓને સૌથી જરૂર છે તે બધી વ્યક્તીગત અને સામાજીક બચતો ઉધઇની માફક ઓહીંયા કરી જનારા ગુરૂઓને સાક્ષાંત દંડવંત કરતાં પહેલાં પુછયું છે ખરૂ કે તમને બલ્ડપ્રેશર, ડાયાબીટીસ, ગુપ્તજાતીય રોગો કે ચામડીના રોગો છે ખરા? આ હકીકત અમને ૧૯મીસદીના વૈષ્ણવોના મહારાજ યુદુનાથ અને ૨૧મીસદીના આશારામ બાપુ અને રામા રહીમ સચ્ચા ડેરાવાળા પાસેથી મળી છે.

 ખાસ કરીને ૨૧મી સદીના ભારતીય કપ્મયુટરસેવી યુવાનો પુછું છું કે તમારી ઉચ્ચશીક્ષણની તમામ મુશ્કેલીઓનું નીવારણ 'ગુગલ સર્ચ' માં છે કે પેલા આ પૃથ્વીપર જન્મ લીધા પછી દાઢીવાળ ક્યારેય નહી કપાવનાર જટાધારી ગૂરુઓમાં છે? આ મહાગુરોઓને પુછો તો ખરા કે તમને બધાને ત્રીકાળ જ્ઞાન ફક્ત દાઢી વધારવાથી અને ભગવા કપડાં પહેરવાથી જ આપોઆપ મળી જાય છે. દેશમાં શીક્ષીત બેકારોની ફોજ વધતી જાય છે પણ તમારે ત્યાં આધુનીક લોલીપપ લગાડેલી અશીક્ષીત નવી રોજગારીઓની તકો કેમ વધતી જ જાય છે?

 

The Advantages of Being Asaram Bapu - The New York Times

india.blogs.nytimes.com/2013/08/30/the-advantages-of-being-asaram-bapu

Aug 30, 2013 ... Asumal Sirumalani, a popular Indian spiritual leader who is known to his followers as Asaram Bapu, has fought a long battle against sex.

 


--

Saturday, July 13, 2019

એબીસી ઓફ રેશનાલીઝમ ભાગ–૩ તા. ૧૪–૦૭–૧૯, ડાર્વીનનો ઉત્કાંતીવાદ ભાગ–૧

 અબીસી ઓફ રેશનાલીઝમ સીરીઝ ભાગ–૩ તા. ૧૪–૦૭–૧૯ ડાર્વીનનો ઉત્ક્રાંતીવાદ ભાગ–૧.

Thursday, July 11, 2019

અબીસી ઓફ રેશનાલીઝમ સીરીઝ


મેં ગુજરાતીમાં એબીસી ઓફ રેેશનાલીઝમની યુ ટયુબ સીરિઝ શરૂ કરી છે. તેનો આ પ્રથમ હપ્તો છે. બ્રહ્માંડ નીયમબધ્ધ છે. તા. ૩૦–૦૬–૨૦૧૯.
https://www.youtube.com/watch?v=mE338PlyDws 

ABC of Rationalism 2 પૃથ્વી પર નિર્જીવમાંથી ... - YouTube તા. ૦૭–૦૭– ૨૦૧૯.
https://www.youtube.com/watch?v=fNll8xZzxUw - Translate this page
Video for youtube of bipin shroff 9:53
1 hour ago - Uploaded by Bipin Shroff
ABC of Rationalism 2 પૃથ્વી પર નિર્જીવમાંથી સજીવ કેવી રીતે પેદા થયા? Bipin Shroff. Loading... Unsubscribe from Bipin ...

 
--

Saturday, June 8, 2019

અમેરીકામાં ઉગ્રધાર્મીક રાષ્ટ્રવાદીઓની ચળવળ––


 અમેરીકામાં ઉગ્રધાર્મીક રાષ્ટ્રવાદીઓની ચળવળ–– 

મુડીવાદી વીશ્વ વીજેતા  અમેરીકા રેશનલ. વૈજ્ઞાનીક અને ધર્મનીરપેક્ષ માનવવાદી દેશ બનવામાં સરીયામ નીષ્ફળ ગયો. આપણો દેશ પણ સને ૨૦૧૯ના ચુંટણીના પરીણામો પછી હીંદુવાદી રાષ્ટ્રવાદના રંગે રંગાઇને તે દીશામાં ઝડપથી ગતી કરે તો નવાઇ નહી!.

 અમેરીકામાં ડોનાલ્ડ ટ્રમ્પની સત્તા આવ્યા પછી ઉગ્ર કેથોલીક ખ્રીસ્તી પરીબળોએ પોતાના ધાર્મીક પુન;ઉત્થાન માટે સમાજનો કબજો લેવા માંડયો છે. છેલ્લા ત્રણચાર માસમાં તેના કેટલાક રાજયોએ પોતાના સ્ટેટ લોઝમાં લાંબાગાળાના સુધારા કરવા માંડયા છે.

(૧) દક્ષીણમાં આવેલ અલબામા રાજ્યમાં ઉપરના ધાર્મીક પરીબળોએ કોઇપણ પ્રકારના ગર્ભપાત પર સખત કાયદાકીય પ્રતીબંધ મુકી દીધો છે. તે કામ કરતા ડૉકટરને ૯૦ વર્ષના સખત કારાવાસની સજા જાહેર કરી દીધી છે.

(૨) તેવાજ દક્ષીણના બીજારાજ્ય જયોર્જીઆ જેનું પાટનગર અટલાંટા છે તેની રાજ્ય સરકારે પણ અલબામાની રાજ્ય સરકારની માફક ગર્ભપાત પર કાયદેસરનો પ્રતીબંધ મુકી દીધો છે. બંને રાજ્યોના સદર કાયદાઓ દેશની ફેડરલ ( કેન્દ્ર) સરકારના કાયદા વીરૂધ્ધના છે. નાગરીકના મુળભુત બંધારણીય હક્કો વીરૂધ્ધ છે. વધુમાં જ્યોર્જીઆ રાજ્યની ત્રણ કાઉન્ટીસ ( જીલ્લા પંચાયતો) એ પોતાના વીસ્તારમાં સદર કાયદાનો સરીયામ અમલ નહી કરવાની ફક્ત જાહેરાત નથી કરી પણ જ્યોર્જીયા રાજ્યની બીજી કાઉન્ટીસને જાહેરાત કરીને કહ્યું છે કે ગર્ભપાત સ્રી નો કુદરતી અબાધીત અધીકાર છે. માટે જેને ગર્ભપાત કોઇ કારણોસર કરાવવો હોય તો તે આ ત્રણ કાઉન્ટીસની સેવાઓનો લાભ લઇ શકે છે. તેમાંની એક 'ગુનીસ કાઉન્ટી' જેમાં ભુતપુર્વ ડેમોક્રેટીક રાષ્ટ્રપ્રમુખ જીમી કાર્ટર  રહે છે.

(૩) આ ઉપરાંત અમેરીકાના આ બધા રાજયો જેવાકે,કંટકી, મીસીસીપી. ઓહાયો, લુઝીયાના વી. એ ગર્ભપાત માટે એવો કાયદો પસાર કર્યો છે કે માતાના પેટમાં બે માસનો ગર્ભ થાય પછી ગર્ભપાત થઇ શકે નહી. કારણકે તે ગર્ભના બે માસ પછી હ્રદયના ધબકારા શરૂ થઇ ગયા હોય છે. માટે તેનો ગર્ભપાત કરવો તે રોમન કેથોલીક ધર્મની નૈતીકતા વીરૂધ્ધ છે.

(૪) લુઝીયાના રાજયની સત્તા ડેમોક્રેટીક પક્ષ પાસે છે. તો પણ ત્યાંના ડેમોક્રેટીક પક્ષના ગવર્નરે ખુબજ આનંદ સાથે આ બીલ પર સહી કરતાં જણાવ્યું હતું કે ભલે મારો પક્ષ ગર્ભપાત અંગે કોઇપણ પ્રકારનો કાયદો કરવાની વીરૂધ્ધમાં હોય તેમ છતાં મારી ધાર્મીક માન્યતા 'પ્રો લાઇફ' છે અને ગર્ભપાતની વીરૂધ્ધની છે.માટે હું આ બીલને કાયદો બનાવવામાં સહી કરૂ છું.

(૫) અલબામા. જીયોર્જીઆ, લુઝીઆના ,મીસીસીપી,કંટકી , ઓહાયો વી. રાજયોમાં મેડીકલ વ્યવસાય કરતા ડૉક્ટરોએ જાહેર કર્યું છે કે આ બધા રાજયોમાંથી પોતાની વ્યવસાયી પ્રેકટીસ બંધ કરી દેવા માંગે છે. વીમા કુંપનીએ તે બધા રાજયોના ડૉકટરોનો વ્યવસાયી વીમો લેવાની ના પાડી દીધી છે. જો આ ગર્ભપાત વીરોધી કાયદાનો અમલ ચાલુ રહેશે તો તે બધા ડૉકટરો પોતાનો તબીબી વ્યવસાય કરવા મોટાપાયે  અન્ય રાજયોમાં સ્થળાંતર કરશે.

 

 

--

Thursday, May 30, 2019

Richards Dawkins vs USA


અમેરીકાના મીસીસીપી રાજ્યે રીચાર્ડ ડોકીન્સના વીચારો વીરૂધ્ધ કાયદો પસાર કર્યો છે.
Mississippi Passes Anti-Richard Dawkins Law પાસ કર્યો છે. રીચાર્ડ ડોકીન્સ આજના વીશ્વમાં અને ખાસ કરીને સમગ્ર પશ્ચીમ જગતમાં અતી મોટાગજનો જીવ વૈજ્ઞાનીક ( બાયોલોજીસ્ટ) અને નીરઇશ્વરવાદી છે. તેની લખેલી ઘણી ચોપડીઓમાંથી બે ચોપડીઓ " God Delusion & Selfish Genes"  વૈશ્વીક બેસ્ટ સેલર બની ગઇ છે. ડોકીન્સે ખાસ કરીને તેના અંગ્રેજી પુસ્તક ' સેલ્ફીશ જીન્સ ' માં સરળ રીતે સમજાવ્યું છે કે જેવી રીતે દરેક માનવી પોતાના જૈવીક ગુણધર્મો (ડીએનએ) પોતાના વારસોને વારસામાં આપે છે. તેવીજ રીતે જાગૃત– અજાગૃત રીતે પોતાના ધાર્મીક રૂઢી– રીવાજો પણ ડીએનએ ની માફક મા– બાપો વારસામાં પોતાના બાળકોને આપે છે. તેના માટે અંગ્રેજીમાં મેમ્સ (Memes) શબ્દ એક ખ્યાલ તરીકે વીકસાવ્યો છે.બીજા વીશ્વવીખ્યાત પુસ્તક  ગોડ ડીલ્ઝન માં ડોકીન્સે જુના અને નવા બાયબલ પુસ્તકોમાં કેવી કેવી અવૈજ્ઞાનીક, પુરાવા વીનાની અને તરંગી વાતો કરી ને તેણે પશ્ચીમી રૂઢીચુસ્ત ખ્રીસ્તી જગતને નીરર્થક બચાવની સ્થીતીમાં મુકી દીધુ છે.

હવે ડૉકીન્સના વીચારો સામે મિસીસિપી રાજ્યવીધાનસભાએ કેવો કાયદો પસાર કર્યો છે તે જોઇએ. સદર રાજ્યના બંને ગૃહોએ મહત્તમ બહુમતીથી એવો કાયદો પસાર કર્યો છે કે રાજ્યમાં કોઇપણ પુખ્ત ઉંમરના નાગરીકે તેમાં પણ યુવાનોએ સગીરો સમક્ષ જો રીચાર્ડ ડોકીનસના ખાસ કરીને ઉપર જણાવેલા બે પુસ્તકો પર માહીતી, આપવામાં આવશે, ઉપરાંત મેમ્સના ખ્યાલની  સગીરો સાથે ચર્ચા કરવામાં આવશે અથવા તો રીચાર્ડ ડોકીન્સના અન્ય પ્રકાશીત થયેલા લેખો વી. સામગ્રીનો પોતાની દલીલો માટે ઉપયોગ કરશે તે ક્રીમીનલ ગુનો બનશે. સજા ત્રીસ દીવસનો કારાવાસ ઉપરાંત ૫૦૦ ડોલર દંડ છે. કાયદાનું નામ છે the Anti-Youth Subversion Act. It was signed into law by Governor Andrew Canard. Governor Canard praised the bill, and stated that he hoped that it would serve as an example for other states to emulate( અનુકરણ કરી શકે.) બીલનું નામ છે એનટી– યુથ સબર્વઝન એક્ટ.

મીસીસીપી રાજ્યના બંધારણીય વડા ગવર્નર એન્ડ્રયુ કેનાર્ડે બીલને કાયદો બનાવવા માટે સહી કરી દીધી છે. સદર બીલને કાયદો બનાવવા સહી કરતાં ખુબજ ઉત્સાહમાં આવી જઇને બોલી નાંખ્યું છે કે આ પાસ કરેલા કાયદાથી બીજા રાજ્યોને તેનું અનુકરણ કરતાં સરળ પડશે. આ કાયદાથી અમે મારા રાજ્યના નાગરીકોની ધાર્મીક સ્વતંત્રતા છીનવી લીધી છે. મને સારી રીતે ખબર છે કે  કેટલાય વર્ષોથી અમારા બાળકો પેલા રીચાર્ડ ડોકીનસના દુષ્ટ ( The nefarious teaching) શીક્ષણથી અસુરક્ષીત હતા. રીચાર્ડ ડોકીનસના વીચારો પર મેં બાળકોના વાલીઓ સાથે વાત કરેલી છે. તે બધાને તેમના બાળકોએ જણાવ્યું કે  " ઇશ્વર એક માનસીક ભ્રમ છે. ખોટી આશા છે.( The God is nothing but  a delusion.)  વધુમાં આ સગીર બાળકોએ પોતાના વાલીઓને જણાવ્યું કે  માનવ માત્ર એક કાર્બનથી બનેલો રોબોટ છે જે  તેના જનીન તત્વો ( ડીએનએ)માંથી હુકમો લે છે.( God was a delusion  and that human beings are simply carbon-based robots who took orders from the D-N-A.)  આશા રાખીએ કે આ કાયદાથી રીચાર્ડ ડોકીન્સનો બકવાસ બંધ થશે!  ચાલો આપણે સૌ પ્રાર્થના કરીએ કે  અમેરીકાને ખ્રીસ્તી રાષ્ટ્ર બનાવવામાં મારૂ રાજય અગ્રેસર બનશે.

તે રાજયના ધાર્મીક નેતાઓ ખુબજ ખુશ થઇ ગયા છે. આતો આખરે અમારી ધાર્મીક રૂઢીચુસ્ત નીતીનો વીજય છે. અમારો પૌરાણીક ધાર્મીક સમયકાળ પરત આવી ગયો છે તેમ સમજીને બધાજ ચર્ચોએ સતત ઘંટનાદપોતાની ખુશી વ્યક્ત કરવા કર્યો હતો.

અમેરીકાના મીસીસીપી રાજ્યે રીચાર્ડ ડોકીન્સના વીચારો વીરૂધ્ધ કાયદો પસાર કર્યો છે.

Mississippi Passes Anti-Richard Dawkins Law પાસ કર્યો છે. રીચાર્ડ ડોકીન્સ આજના વીશ્વમાં અને ખાસ કરીને સમગ્ર પશ્ચીમ જગતમાં અતી મોટાગજનો જીવ વૈજ્ઞાનીક ( બાયોલોજીસ્ટ) અને નીરઇશ્વરવાદી છે. તેની લખેલી ઘણી ચોપડીઓમાંથી બે ચોપડીઓ " God Delusion & Selfish Genes"  વૈશ્વીક બેસ્ટ સેલર બની ગઇ છે. ડોકીન્સે ખાસ કરીને તેના અંગ્રેજી પુસ્તક ' સેલ્ફીશ જીન્સ ' માં સરળ રીતે સમજાવ્યું છે કે જેવી રીતે દરેક માનવી પોતાના જૈવીક ગુણધર્મો (ડીએનએ) પોતાના વારસોને વારસામાં આપે છે. તેવીજ રીતે જાગૃત– અજાગૃત રીતે પોતાના ધાર્મીક રૂઢી– રીવાજો પણ ડીએનએ ની માફક મા– બાપો વારસામાં પોતાના બાળકોને આપે છે. તેના માટે અંગ્રેજીમાં મેમ્સ (Memes) શબ્દ એક ખ્યાલ તરીકે વીકસાવ્યો છે.બીજા વીશ્વવીખ્યાત પુસ્તક  ગોડ ડીલ્ઝન માં ડોકીન્સે જુના અને નવા બાયબલ પુસ્તકોમાં કેવી કેવી અવૈજ્ઞાનીક, પુરાવા વીનાની અને તરંગી વાતો કરી ને તેણે પશ્ચીમી રૂઢીચુસ્ત ખ્રીસ્તી જગતને નીરર્થક બચાવની સ્થીતીમાં મુકી દીધુ છે.

હવે ડૉકીન્સના વીચારો સામે મિસીસિપી રાજ્યવીધાનસભાએ કેવો કાયદો પસાર કર્યો છે તે જોઇએ. સદર રાજ્યના બંને ગૃહોએ મહત્તમ બહુમતીથી એવો કાયદો પસાર કર્યો છે કે રાજ્યમાં કોઇપણ પુખ્ત ઉંમરના નાગરીકે તેમાં પણ યુવાનોએ સગીરો સમક્ષ જો રીચાર્ડ ડોકીનસના ખાસ કરીને ઉપર જણાવેલા બે પુસ્તકો પર માહીતી, આપવામાં આવશે, ઉપરાંત મેમ્સના ખ્યાલની  સગીરો સાથે ચર્ચા કરવામાં આવશે અથવા તો રીચાર્ડ ડોકીન્સના અન્ય પ્રકાશીત થયેલા લેખો વી. સામગ્રીનો પોતાની દલીલો માટે ઉપયોગ કરશે તે ક્રીમીનલ ગુનો બનશે. સજા ત્રીસ દીવસનો કારાવાસ ઉપરાંત ૫૦૦ ડોલર દંડ છે. કાયદાનું નામ છે the Anti-Youth Subversion Act. It was signed into law by Governor Andrew Canard. Governor Canard praised the bill, and stated that he hoped that it would serve as an example for other states to emulate( અનુકરણ કરી શકે.) બીલનું નામ છે એનટી– યુથ સબર્વઝન એક્ટ.

મીસીસીપી રાજ્યના બંધારણીય વડા ગવર્નર એન્ડ્રયુ કેનાર્ડે બીલને કાયદો બનાવવા માટે સહી કરી દીધી છે. સદર બીલને કાયદો બનાવવા સહી કરતાં ખુબજ ઉત્સાહમાં આવી જઇને બોલી નાંખ્યું છે કે આ પાસ કરેલા કાયદાથી બીજા રાજ્યોને તેનું અનુકરણ કરતાં સરળ પડશે. આ કાયદાથી અમે મારા રાજ્યના નાગરીકોની ધાર્મીક સ્વતંત્રતા છીનવી લીધી છે. મને સારી રીતે ખબર છે કે  કેટલાય વર્ષોથી અમારા બાળકો પેલા રીચાર્ડ ડોકીનસના દુષ્ટ ( The nefarious teaching) શીક્ષણથી અસુરક્ષીત હતા. રીચાર્ડ ડોકીનસના વીચારો પર મેં બાળકોના વાલીઓ સાથે વાત કરેલી છે. તે બધાને તેમના બાળકોએ જણાવ્યું કે  " ઇશ્વર એક માનસીક ભ્રમ છે. ખોટી આશા છે.( The God is nothing but  a delusion.)  વધુમાં આ સગીર બાળકોએ પોતાના વાલીઓને જણાવ્યું કે  માનવ માત્ર એક કાર્બનથી બનેલો રોબોટ છે જે  તેના જનીન તત્વો ( ડીએનએ)માંથી હુકમો લે છે.( God was a delusion  and that human beings are simply carbon-based robots who took orders from the D-N-A.)  આશા રાખીએ કે આ કાયદાથી રીચાર્ડ ડોકીન્સનો બકવાસ બંધ થશે!  ચાલો આપણે સૌ પ્રાર્થના કરીએ કે  અમેરીકાને ખ્રીસ્તી રાષ્ટ્ર બનાવવામાં મારૂ રાજય અગ્રેસર બનશે.

તે રાજયના ધાર્મીક નેતાઓ ખુબજ ખુશ થઇ ગયા છે. આતો આખરે અમારી ધાર્મીક રૂઢીચુસ્ત નીતીનો વીજય છે. અમારો પૌરાણીક ધાર્મીક સમયકાળ પરત આવી ગયો છે તેમ સમજીને બધાજ ચર્ચોએ સતત ઘંટનાદપોતાની ખુશી વ્યક્ત કરવા કર્યો હતો.

--

Friday, May 10, 2019

P M Narendra Mody THe Great Divider -- Time Magezine Newyork.


 

Can the World's Largest Democracy Endure Another Five Years of a Modi Government?

 

 

 

 

BY AATISH TASEER 

MAY 9, 2019

Of the great democracies to fall to populism, India was the first.

In 2014, Narendra Modi, then the longtime chief minister of the western state of Gujarat and leader of the Hindu nationalist Bharatiya Janata Party (BJP), was elected to power by the greatest mandate the country had seen in 30 years. India until then had been ruled primarily by one party–the Congress, the party of Indira Gandhi and Jawaharlal Nehru–for 54 of the 67 years that the country had been free.

Now, India is voting to determine if Modi and the BJP will continue to control its destiny. It is a massive seven-phase exercise spread over 5½ weeks in which the largest electorate on earth–some 900 million–goes to the polls. To understand the deeper promptings of this enormous expression of franchise–not just the politics, but the underlying cultural fissures–we need to go back to the first season of the Modi story. It is only then that we can see why the advent of Modi is at once an inevitability and a calamity for India. The country offers a unique glimpse into both the validity and the fantasy of populism. It forces us to reckon with how in India, as well as in societies as far apart as Turkey and Brazil, Britain and the U.S., populism has given voice to a sense of grievance among majorities that is too widespread to be ignored, while at the same time bringing into being a world that is neither more just, nor more appealing.

https://imagesvc.timeincapp.com/v3/mm/image?url=https%3A%2F%2Ftimedotcom.files.wordpress.com%2F2019%2F05%2F0520_modi.jpg&w=800&c=sc&poi=face&q=85

Illustration by Nigel Buchanan for TIME

The story starts at independence. In 1947, British India was split in two. Pakistan was founded as a homeland for Indian Muslims. But India, under the leadership of its Cambridge-educated Prime Minister, Jawaharlal Nehru, chose not to be symmetrically Hindu. The country had a substantial Muslim population (then around 35 million, now more than 172 million), and the ideology Nehru bequeathed to the newly independent nation was secularism. This secularism was more than merely a separation between religion and state; in India, it means the equal treatment of all religions by the state, although to many of its critics, that could translate into Orwell's maxim of some being more equal than others. Indian Muslims were allowed to keep Shari'a-based family law, while Hindus were subject to the law of the land. Arcane practices–such as the man's right to divorce a woman by repudiating her three times and paying a minuscule compensation–were allowed for Indian Muslims, while Hindus were bound by reformed family law and often found their places of worship taken over by the Indian state. (Modi made the so-called Triple Talaq instant divorce a punishable offense through an executive order in 2018.)

Nehru's political heirs, who ruled India for the great majority of those post-independence years, established a feudal dynasty, while outwardly proclaiming democratic norms and principles. India, under their rule, was clubbish, anglicized and fearful of the rabble at the gates. In May 2014 those gates were breached when the BJP, under Modi, won 282 of the 543 available seats in Parliament, reducing the Congress to 44 seats, a number so small that India's oldest party no longer even had the right to lead the opposition.

 

Populists come in two stripes: those who are of the people they represent (Erdogan in Turkey, Bolsonaro in Brazil), and those who are merely exploiting the passions of those they are not actually part of (the champagne neo-fascists: the Brexiteers, Donald Trump, Imran Khan in Pakistan). Narendra Modi belongs very firmly to the first camp. He is the son of a tea seller, and his election was nothing short of a class revolt at the ballot box. It exposed what American historian Anne Applebaum has described as "unresolvable divisions between people who had previously not known that they disagreed with one another." There had, of course, been political differences before, but what Modi's election revealed was a cultural chasm. It was no longer about left, or right, but something more fundamental.

The nation's most basic norms, such as the character of the Indian state, its founding fathers, the place of minorities and its institutions, from universities to corporate houses to the media, were shown to be severely distrusted. The cherished achievements of independent India–secularism, liberalism, a free press–came to be seen in the eyes of many as part of a grand conspiracy in which a deracinated Hindu elite, in cahoots with minorities from the monotheistic faiths, such as Christianity and Islam, maintained its dominion over India's Hindu majority.

Modi's victory was an expression of that distrust. He attacked once unassailable founding fathers, such as Nehru, then sacred state ideologies, such as Nehruvian secularism and socialism; he spoke of a "Congress-free" India; he demonstrated no desire to foster brotherly feeling between Hindus and Muslims. Most of all, his ascension showed that beneath the surface of what the elite had believed was a liberal syncretic culture, India was indeed a cauldron of religious nationalism, anti-Muslim sentiment and deep-seated caste bigotry. The country had a long history of politically instigated sectarian riots, most notably the killing of at least 2,733 Sikhs in the streets of Delhi after the 1984 assassination of Indira Gandhi by her Sikh bodyguards. The Congress leadership, though hardly blameless, was able, even through the selective profession of secular ideals, to separate itself from the actions of the mob. Modi, by his deafening silences after more recent atrocities, such as the killing of more than 1,000 people, mostly Muslims, in his home state of Gujarat in 2002, proved himself a friend of the mob. He made one yearn for the hypocrisies of the past, for, as Aldous Huxley writes, at least "the political hypocrite admits the existence of values higher than those of immediate national, party or economic interest." Modi, without offering an alternative moral compass, rubbished the standards India had, and made all moral judgment seem subject to conditions of class and culture warfare. The high ideals of the past have come under his reign to seem like nothing but the hollow affectations of an entrenched power elite. When, in 2019, Modi tweets, "You know what is my crime for them? That a person born to a poor family is challenging their Sultunate [sic]," he is trying to resurrect the spirit of 2014, which was the spirit of revolution. Them is India's English-speaking elite, as represented by the Congress party; sultanate is a dog whistle to suggest that all the heirs of foreign rule in India–the country had centuries of Muslim rule before the British took over in 1858–are working in tandem to prevent the rise of a proud Hindu nation.

In 2014, Modi converted cultural anger into economic promise. He spoke of jobs and development. Taking a swipe at the socialist state, he famously said, "Government has no business being in business." That election, though it is hard to believe now, was an election of hope. When the Delhi press tried to bait the Modi voter with questions about building a temple in Ayodhya, a place where Hindu nationalist mobs in 1992 had destroyed a 16th century mosque, said to stand at the birthplace of the Hindu epic hero Ram, they stoutly responded with: "Why are you talking to us of temples, when we are telling you that we're voting for him because we want development." Sabka saath, sabka vikas–"Together with all, development for all"–was Modi's slogan in 2014.

As India votes this month, the irony of those words is not lost on anyone. Not only has Modi's economic miracle failed to materialize, he has also helped create an atmosphere of poisonous religious nationalism in India. One of his young party men, Tejasvi Surya, put it baldly in a speech in March 2019, "If you are with Modi, you are with India. If you are not with Modi, then you are strengthening anti-India forces." India's Muslims, who make up some 14% of the population, have been subjected to episode after violent episode, in which Hindu mobs, often with what seems to be the state's tacit support, have carried out a series of public lynchings in the name of the holy cow, that ready symbol of Hindu piety. Hardly a month goes by without the nation watching agog on their smartphones as yet another enraged Hindu mob falls upon a defenseless Muslim. The most enduring image of Modi's tenure is the sight of Mohammad Naeem in a blood-soaked undershirt in 2017, eyes white and enlarged, begging the mob for his life before he is beaten to death. The response of leadership in every instance is the same: virtual silence. Basic norms and civility have been so completely vitiated that Modi can no longer control the direction of the violence. Once hatred has been sanctioned, it is not always easy to isolate its target, and what the BJP has discovered to its dismay is that the same people who are willing to attack Muslims are only too willing to attack lower-caste Hindus as well. The party cannot afford to lose the lower-caste vote, but one of the ugliest incidents occurred in Modi's home state of Gujarat, in July 2016, when upper-caste men stripped four lower-caste tanners, paraded them in the streets and beat them with iron rods for allegedly skinning a cow.

Modi's record on women's issues is spotty. On the one hand, he made opportunity for women and their safety a key election issue (a 2018 report ranked the country the most dangerous place on earth for women); on the other hand, his attitude and that of his party men feels paternalistic. He caused outrage in 2015 when he said Sheikh Hasina, Bangladesh's Prime Minister, had a good record on terrorism, "despite being a woman"; Modi's deputy, Amit Shah, speaks of women as having the status of deities, ever the refuge of the religious chauvinist who is only too happy to revere women into silence. Yet Modi also appointed a woman Defense Minister.

If these contradictions are part of the unevenness of a society assimilating Western freedoms, it must be said that under Modi minorities of every stripe–from liberals and lower castes to Muslims and Christians–have come under assault. Far from his promise of development for all, he has achieved a state in which Indians are increasingly obsessed with their differences. If in 2014 he was able to exploit difference in order to create a climate of hope, in 2019 he is asking people to stave off their desperation by living for their differences alone. The incumbent may win again–the opposition, led by Rahul Gandhi, an unteachable mediocrity and a descendant of Nehru, is in disarray–but Modi will never again represent the myriad dreams and aspirations of 2014. Then he was a messiah, ushering in a future too bright to behold, one part Hindu renaissance, one part South Korea's economic program. Now he is merely a politician who has failed to deliver, seeking re-election. Whatever else might be said about the election, hope is off the menu.

 

I covered the 2014 election from the holy city of Varanasi, which Modi had chosen as his constituency, repurposing its power over the Hindu imagination, akin to that of Jerusalem, Rome or Mecca, to fit his politics of revival. That election split me in two: on the one hand, I knew, as someone of Muslim parentage (my father was a Pakistani Muslim) and a member of India's English-speaking elite, that the country Modi would bring into being would have no place for me; on the other hand, I was in sympathy with Modi's cultural diagnosis of what power looked and felt like in India. In the West, the charge that liberalism, or leftism, corresponds to the power of an entitled elite is relatively new and still contestable. In India, for decades to be left-wing or liberal was to belong to a monstrously privileged minority. Until recently, there was no equivalent group on the right, no New England Republicans, no old-fashioned Tories. It was easy to feel that being left-wing was the province of a privileged few who had gone to university abroad, where they had picked up the latest political and intellectual fashions.

Sardar Singh Jatav recovers after an attack by higher-caste Hindu men in September 2018

Sardar Singh Jatav recovers after an attack by higher-caste Hindu men in September 2018

 

Atul Loke—The New York Times/Redux

Modi in 2014 was able to make the cultural isolation of the Indian elite seem political–part of a foreign-led conspiracy to undermine the "real" India. He revealed that a powerful segment of the country was living in a bubble. It was an effective political tactic, but it also obscured the fact that "real" India was living in a bubble of its own. Nehru had always been clear: India was not going to become a modern country by being more authentically itself. It needed the West; it needed science and technology; it needed, above all, to embrace "the scientific temper" and to eschew the obscurantism and magic that was at the heart of its traditional life. Modi, inadvertently or deliberately, has created a bewildering mental atmosphere in which India now believes that the road to becoming South Korea runs through the glories of ancient India. In 2014 Modi suggested at a gathering of doctors and medical professionals in Mumbai that ancient Indians knew the secrets of genetic science and plastic surgery. "We worship Lord Ganesha," he said of the Hindu deity. "There must have been some plastic surgeon at that time who got an elephant's head on the body of a human being and began the practice of plastic surgery."

He has in every field, from politics and economics to Indology itself, privileged authenticity over ability, leading India down the road to a profound anti-intellectualism. He appointed Swaminathan Gurumurthy, Hindu nationalist ideologue, to the board of the Reserve Bank of India–a man of whom the renowned Columbia economist Jagdish Bhagwati said, "If he's an economist, I'm a Bharatanatyam dancer." It was Gurumurthy who, in a quest to deal with the menace of "black money," is thought to have advised Modi to put 86% of India's banknotes out of commission overnight in 2016, causing huge economic havoc from which the country is yet to recover. Modi now finds himself seeking to hold power in a climate of febrile nationalism, with a platform whose themes have much more to do with national security and profiting from recent tensions between India and Pakistan than with economic growth.

In 2017, after winning state elections in Uttar Pradesh, India's most populous state, which happens also to have its largest Muslim population, the BJP appointed a hate-mongering priest in robes of saffron, the color of Hindu nationalism, to run that state. Yogi Adityanath had not been the face of the campaign. If he was known at all, it was for vile rhetoric, here imploring crowds to kill a hundred Muslims for every Hindu killed, there sharing the stage with a man who wanted to dig up the bodies of Muslim women and rape them. Modi has presided over a continuous assault on the grove of academe, where the unqualified and semiliterate have been encouraged to build their shanties. Academia in India was dogmatically left-wing, but rather than change its politics, Modi attacked the idea of qualification itself. From the Indian Council of Historical Research (ICHR) to Jawaharlal Nehru University (JNU), which produced a roll call of politicians and intellectuals, India's places of learning have been hollowed out, the administration and professors chosen for their political ideology rather than basic levels of proficiency.

Modi is right to criticize an India in which modernity came to be synonymous with Westernization, so that all those ideas and principles that might have had universal valence became the preserve of those who were exposed to European and American culture. What Modi cannot–or will not–do is tell India the hard truth that if she wishes to be a great power, and not a Hindu theocracy, the medieval Indian past, mired in superstition and magic, must go under. It is not enough to be more truly oneself. "In India, as in Europe," wrote the great Sri Lankan historian A.K. Coomaraswamy, "the vestiges of ancient civilization must be renounced: we are called from the past and must make our home in the future. But to understand, to endorse with passionate conviction, and to love what we have left behind us is the only possible foundation for power." The desperation that underlies Modi's India is that of people clinging to the past, ill-equipped for the modern world, people in whom the zealous love of country stands in for real confidence.

Cows are sacred to Hindus. Cow-protection mobs have killed at least 46 people since 2015. Most targets were Muslim

Cows are sacred to Hindus. Cow-protection mobs have killed at least 46 people since 2015. Most targets were Muslim

 

Atul Loke—Panos/Redux

The question of what is hers, and what has come from the outside, is a constant source of anxiety in India. The same process that made the Indian elite "foreigners in their own land"–in Mahatma Gandhi's phrasing–is repeating, albeit unevenly, throughout the country across classes and groups never exposed to Western norms and culture in the past. "Our culture is being decimated," one young member of the ABVP–the most powerful Hindu nationalist youth organization in the country–told me in Varanasi. "Many in my family have received degrees in commerce; but I chose to be nearer my culture. A great civilization, like ours, cannot be subdued without the complicity of men on the inside, working against us. Someone–I cannot say who–is controlling us, and there is but the difference of a syllable between vikas [development] and vinasha [ruin]."

This young Hindu nationalist is part of a new generation of Indians, untouched by colonization, but not spared globalization. They live with a profound sense of being trifled with. They feel their culture and religion has been demeaned; they entertain fantasies of "Hinduphobia" and speak with contempt of "sickluars," "libtards" and the "New Yuck Times." One has the feeling they are converting their sense of cultural loss into a political ideology. It produces in them a rage for the Other–Muslims, lower castes, the Indian elite–"the men on the inside," who have more generations of Westernization behind them. Last month, Amit Shah compared Muslim immigrants to "termites," and the BJP's official Twitter handle no longer bothers with dog whistles: "We will remove every single infiltrator from the country, except Buddha [sic], Hindus and Sikhs." If this wasn't bad enough, the BJP's candidate for the central Indian city of Bhopal, with its rich Muslim history and a Muslim population of over 25%, is a saffron-clad female saint, who stands accused of masterminding a terrorist attack in which six people were killed near a mosque. Currently out on bail, Sadhvi Pragya Thakur's candidacy marks that all-too-familiar turn when the specter of extreme nationalism and criminality become inseparable.

Modi's India feels like a place where the existing order of things has passed away, without any credible new order having come into being. Modi has won–and may yet win again–but to what end? His brand of populism has certainly served as a convincing critique of Indian society, of which there could be no better symbol than the Congress Party. They have little to offer other than the dynastic principle, yet another member of the Nehru-Gandhi family. India's oldest party has no more political imagination than to send Priyanka Gandhi–Rahul's sister–to join her brother's side. It would be the equivalent of the Democrat's fielding Hillary Clinton again in 2020, with the added enticement of Chelsea as VP.

Modi is lucky to be blessed with so weak an opposition–a ragtag coalition of parties, led by the Congress, with no agenda other than to defeat him. Even so, doubts assail him, for he must know he has not delivered on the promise of 2014. It is why he has resorted to looking for enemies within. Like other populists, he sits in his white house tweeting out his resentment against the sultanate of "them." And, as India gets ready to give this willful provincial, so emblematic of her own limitations, a second term, one cannot help but tremble at what he might yet do to punish the world for his own failures.

Taseer, a novelist and journalist, is the author, most recently, of The Twice-Born: Life and Death on the Ganges

Contact us at editors@time.com.

This appears in the May 20, 2019 issue of TIME.

 

--

Tuesday, March 26, 2019

રાફેલ વીામાનોનો સોદો


 

Logo with black stylised word "Rafale" against white background

શું રાફેલ લશ્કરી વીમાનનો કરાર આપણા દેશને ગાફેલ (ગફલત)માં નાંખી દેશે?

દેશનો ચોકીદાર ચોર છે. રાહુલ ગાંધી.

હું દેશનો ચોકીદાર છું. વડાપ્રધાન મોદી.

રાફેલનામનું લડાકુ વીમાન ફ્રાંસદેશના પાટનગર પેરીસમાં આવેલ દાસો( Dassault ) કુપની બનાવે છે.  ફ્રેન્ચ ભાષામાં તેનો ઉચ્ચાર 'દાસો' થાય છે. ગુજરાતીમાં ઘણા બધા દાસોલ્ટ ઉચ્ચાર કરે છે. દાસો કુંની સ્થાપનાને(સને ૧૯૨૯) નેવું વર્ષ થશે. સને ૨૦૧૮ની ૩૧મી ડીસેમ્બરે આ કુપનીમાં આશરે ૧૧૫૦૦ કર્મચારી નોકરી કરતા હતા. તે નાગરીક ઉડ્ડયન તથા લશ્કરી વીમાનો બનાવે છે. ઉપરાંત અવકાશમાં ઉપગ્રહો વી. ને લગતી કામગીરીનું ઉત્પાદન કરે છે.

૩૧મી ડીસેમ્બરે ૨૦૧૮ના જ તેનો ચોખ્ખો નફો આશરે ૬૮૦ મીલીયન યુરો હતો. –એક મીલીયન એટલે દસ લાખ. અને ડોલર પાઉન્ડ વી. માફક યુરો,યુરોપીયન યુનીયનના દેશોનું ચલણ છે. જેનો આજનો ભાવ તા. ૨૬મી માર્ચે એક યુરો બરાબર ભારતીય રૂપીયામાં ફક્ત ૭૭. ૮૭પૈસા થાય છે.જ્યારે એક અમેરીકન ડોલરની આજની કીંમત આશરે ૬૯/ રૂપીયા પુરા છે.

 દાસો કુંપનીએ સને ૧૯૮૧થી રાફેલ વીમાનો બનાવવાનું શરૂ કરેલ છે. આ કુપનીમાં ફ્રાંસની સરકારનું મુડી–શેર ફાળો આશરે ૫૦ ટકાની આસપાસ( દાસોની અન્ય સબસીડીયરી કુંપનીઓ સાથે) રહે છે. તેનો અર્થ સ્પસ્ટ છે કે દાસોના ખાસ કરીને રાફેલ જેવા લડાકુ વીમાનોના અન્ય દેશોની સરકારો સાથેના સોદા– કરારમાં ફ્રાંસની સરકારનો રોલ નીર્ણાયક ભુમીકા હોય છે. ફ્રાંસની સરકારોએ (ગમે તે પક્ષની સરકાર હોય તો પણ) અન્ય દેશોની સરકારો સાથે સોદા કરવામાં ઘણીવાર દાસો કુંના કાયદેસરના કરારોમાં રાફેલ વીમાન ખરીદનાર દેશોની નાણાંકીય ગેંરટર અને જામીન પણ બની છે. આવા સોદા ફ્રાંસની સરકારે ખાસ કરીને આફ્રીકા, દક્ષીણ અમેરીકા વી, દેશોમાં કરેલ છે. અમેરીકા, કેનેડા, ઓસ્ટ્રેલીયા અને ન્યુઝીલેન્ડ જેવા સમૃધ્ધ દેશો દાસો કું એ ડીજીટલ, ઇલોકટ્રોનીક અન્ય નવી લશ્કરી વૈજ્ઞાનીક કરેલ શોધો માટેનું પોતાના એરોડ્રામનો મુક્ત ઉપયોગ એકબીજાની અનુકુળ શરતોએ કરવા દે છે. રાફેલ લડાકું વીમાનનું પહેલું નીદર્શન અમેરીકાના સ્વતંત્ર દીવસ ૪થી જુલાઇના રોજ સને ૧૯૮૬માં કરવામાં આવેલું હતું. અન્ય લશ્કરી વીમાનોની સરખામણીમાં તે એક જ રાફેલ ઘણા બધા કામો એકી સાથે કરી શકે છે. અંગ્રેજીમાં તેને Omnirole design Rafel તરીકે ઓળખવામાં આવેલ છે. ટોરનીડોના પવનની ઝડપ કરતાં અતીઝડપથી આવે છે("gust of wind" and "burst of fire") અને આંખના પલકારામાં વીસ્ફોટ કરીને પરત આવી જાય છે. આવો રાફેલનો ફ્રેંચ ભાષામાં અર્થ થાય છે.  

તાજેતરમાં સીરીયા દેશમાં અમેરીકાની પુરી સંમતીથી સીરીયાની કઠપુતલી સરકારે રાફેલ વીમાનોનો ઉપયોગ કરીને આતંકી તમામ જુથોનો સફાયો કરેલ છે. અત્યારસુધીમાં અફઘાનીસ્તાન, લીબીયા, માલી, ઇરાક અને સીરયા જેવા માનવ વીકાસના તમામ માપદંડોમાં અતીપછાત ગણાય તેવા દેશોએ પશ્ચીમના દેશોની મદદથી અને ખાસ કરીને અમેરીકાના સહકારથી આ બધા દેશમાં આતંકવાદી પ્રવૃતીનો સફાયો કરવા રાફેલ લડાકુ વીમાનોનો ઉપયોગ કર્યો છે.

બીજી એક અગત્યની હકીકત ભારત દેશના નાગરીક તરીકે આપણું હીત શેમાં છે તે ન ભુલવું જોઇએ. અમેરીકાએ જાતે પોતે સોવીયેત રશીયાના વીઘટન પછી અફઘાનીસ્તાનમાંથી રશીયાનો કાંટો કાઢવા માટે એક સમયના ખુબજ શક્તીશાળી ગણાતા આતંકવાદી બીનલાદેન જેને બીનલાદેન બનાવનાર અમેરીકાએ જ તેને અને તેના ઇસ્લામીક જુથ તાલેબાનને સર્વપ્રકારની લશ્કરી તાલીમ અને મદદ પુરી પાડી હતી. એશીયા– આફ્રીકાના પાકીસ્તાન અને ભારત સહીત તમામ દેશમાં આતંકવાદની ખેતી કરવા, ખાતર, પાણી, બીયારણ વી, અમેરીકા,ઇઝરાઇલ સહીત પશ્ચીમના દેશો આપે છે અને પછી તે તૈયાર થયેલ આતંકવાદી ફસલને લણવા માટે રાફેલ જેવા લડાકુ વીમાનો પણ તે બધા જ દેશોને પુરા પાડે છે. તેની સામે આપણા જેવા પડોશીની પરદેશ નીતી કેવી હોવી જોઇએ?

હવે આટલી પ્રાથમીક ભુમીકા પછી આપણા ચોકીદારે કરેલા સોદાની હકીકત તપાસીએ.

    (૧) આજદીન સુધીમાં દાસો અને ફ્રાંસની સરકારે જે રાફેલ વીમાનો જે તે દેશની સરકારોને વેચ્યા છે તેમાં કોઇ દલાલ કે વચોટીયો(અનીલ અંબાણી)છે જ નહી. રાફેલ, લડાકુ વીમાન હોવાથી કોઇપણ દેશની સરકાર જ તેનો સોદો પોતાના સંરક્ષણ માટે(નાગરીક ઉડ્ડયન માટે નહી)દાસો અને ફ્રાંસની સરકાર સાથે કરે છે. કોઇપણ સોદામાં ફ્રાંસની સરકારની સંપુર્ણ સામેલગીરી હોય છે.

     (૨) રાફેલ વીમાનના પચાસ ટકા સ્પેરપાર્ટસ દાસો પોતે બનાવે છે. બાકીના પચાસ ટકા સ્પેપાર્ટસ મુખ્ય ફ્રાંસની બે કંપનીઓની  અન્ય ૫૦૦ કુંપનીઓને બનાવવા આપે છે. અંદાજી તેમાં બીજા હજારો માણસો રોકાયેલા હોય છે.રાફેલના વીમાનનો એક પણ સ્પેરપાર્ટસ વીશ્વના કોઇપણ દેશમાંથી બની ને ફ્રાંસમાં આવતો નથી.

      (૩)દરેક વીમાનને તેના તમામ સ્પેરપાર્ટસ સાથે જોડીને તૈયાર કરતાં બે વર્ષનો સમયગાળો લાગે છે. દાસો કુંપની વર્ષમાં ફક્ત ૧૧ (અગીયાર) વીમાન જ બનાવી શકવાની ક્ષમતા ધરાવે છે.

      (૪) તાજેતરમાં ઇજીપ્તને ૮ રાફેલ એક સીટવાળા અને ૧૬ બે સીટવાળા મળીને કુલ ૨૪  વીમાનો આપેલ છે. તેની કુલ કીંમત યુરોના ચલણમાં ૬.૪ બીલીયન યુરો થાય છે. એક બીલીયન યુરો એટલે ૧૦૦ કરોડ યુરો. એક વીમાનની કીંમત વાંચનારને પોતાની થોડી તસ્દી લઇને ગણવા વીનંતી છે.

        (૫–અ) કોઇપણ દેશનું ઓડર પ્રમાણે વીમાન તૈયાર થઇ જતાં તેના પાયલોટને તમામ પ્રકારની અધ્યતન ટ્રેઇનીંગ રાફેલ બનાવતી ફ્રાંસની કુપંની દાસો પોતાને ત્યાં બોલાવીને આપે છે.

       (૫–બ્) મનમોહનસીંગની સરકાર સાથેનો  ૧૩૬ વીમાનનો સોદો કેન્સલ કરવા માટેના બે મહત્વના મુદ્દા હતા. એક દાસો કું કોઇપણ હીસાબે ભારતમાં આવીને હીન્દુસ્તાન એરોનોટીક કું (ભારત સરકારનું સાહસ)  સાથે રાફેલ વીમાનોનું ઉત્પાદન કરવા એટલા માટે તૈયાર નહતી કારણકે તે આવા વીમાનો બનાવવાની અતીમુશ્કેલ ટેકનોલોજીનું સ્થળાંતર કરવા માંગતી નહતી. બીજુ ભારતમાં પોતાના ચોખ્ખા નફાના ૫૦ ટકા નાણાં ભારતમાં સદર વીમાનોના રીપેરીંગ તથા લશ્કરી સંશોધન વી . માટે વાપરવા તૈયાર ન હતી.

        (૬) હવે આપણા દેશના ચોકીદારને આપણે ખુબજ નમ્રતાથી પુછી શકીએ ખરા કે ભાઇ.ચોકીદાર, અનીલ અંબાણી જે તાજેતરના દેશની સુપ્રીમ કોર્ટે એરીકસન કું ની તરફેણમાં આશરે ૫૦૦ કરોડનું હુકમનામું કરેલું હતું. તેના નાણાં છેલ્લી તારીખ સુધીના એક દીવસ પહેલાં ભરી શક્યા ન હતા. તે નાણાં તેઓના ભાઇ મુકેશ અંબાણીએ ભર્યા. આર્થીક રીતે આવી મજબુર સ્થીતમાંથી પસાર થનાર અનીલભાઇએ મોદીસરકારે દોસો સાથે સોદો કર્યો તેના સાત દીવસ પહેલાં એક કુંપની નામે રીલાયન્સ ડીફેન્સ લી.ની સ્થાપના કરી હતી. અને તેને દાસો કું કયા પ્રેમથી પોતાના નફામાં કમીશન આપવા રાજી થાય? શેના માટે?

        (૭) અનીલ અંબાણીની કુપનીએ દાસોની રાફેલ વીમાન બનાવવાની કુંપનીમાં ફ્રાંસમાં જઇને કયા પ્રકારની મેન્યુફેક્ચરીંગ, પ્રોસેસીંગ કે અન્ય ઉત્પાદનની પ્રક્રીયામાં ભાગ લેવાનો છે?

        (૮) મોદીજી, ચોકીદાર તરીકે પોતાની ઘણી બધી લાયકાતો બતાવીને દેશના  તમામ રાજકીય પક્ષોની સામે એક માત્ર મજબુત નેતા છે તેવું જોરદાર માર્કટીંગ કરે છે. તેઓને પુરા આદર સાથે વીન્રમતાથી પુછી શકીએ ખરા કે સાહેબ, આપના સંરક્ષણ જેવા અતીમહત્વની મીનીસ્ટ્રીની ઓફીસમાંથી રાફેલ વીમાનના સોદાની ફાઇલોની ચોરી થાય, અને સુપ્રીમ કોર્ટમાં આપની સરકારના એટોર્ની જનરલ એડવોકેટ વેણુગોપાલ તમારી સરકારના સોંગદનામામાં કબુલ કરે તો પછી પ્રજાએ તમને મોદીજી કેવી રીતે ઓળખવા?

(૯) તમે તો " હુંચોકીદાર છું" એ મુદ્દાને કારણવગર ગાઇવગાડીને જાણે પોતાની તરફેણનો મુદ્દો હોય એમ લોકો પાસે મુકી દીધો. બાકી રહ્યું હોય તમારા પ્રધાન મંડળના પ્રધાનોએ ' હું ચોકીદાર છુ' તે નામના લેબલ પોતાના નામની આગળ સોસીઅલ મીડીયામાં ગોઠવવા માંડયા છે. તમે પોતે ચોકીદારના મુદ્દાને રાષ્ટ્રીય મુદ્દો બનાવીને ૨૫ લાખ ચોકીદારોને એકાએક કયા વીજાણું અને ઇલોકટ્રોનીક માધ્યમથી સંદેશો પહોંચાડવા ભેગા કરી શક્યા તે પણ સમજાતું નથી. કારણકે સોસાયટીના ગેટપર કે કારખાનાના દરવાજે ૧૦ થી ૧૨ કલાક  નોકરી કરતા ચોકીદારની જીંદગીમાં તમારી આ બધી પ્રવૃતીઓથી કોને લાભ થવાનો છે? આમાંથી કોની શોભા કે આબરૂ વધે છે તે પણ સમજાતું નથી? 

--

Sunday, March 24, 2019

વડાપ્રધાન મોદીજી અને અમીત શાહ,


 વડાપ્રધાન મોદીજી અને અમીત શાહ,

હું તમને બંનેને ચેંલેન્જ આપું છું કે મારી બાલકોટાની ટીપ્પ્ણી સામે હીંમત હોય તો ખુલ્લી ચર્ચા કરવા તૈયાર થઇ જાવ. સામ પીત્રોડા. ૨૩મી માર્ચ ૨૦૧૯.

Top of Form

I Challenge Modi, Shah for Debate, Says Pitroda

 આખું વીશ્વ જાણે છે કે સામ પીત્રોડા રાહુલ ગાંધીના ખુબજ નજીકના અને વીશ્વાસપાત્ર માણસ છે. સામ પીત્રોડાએ ભારતના સૈન્ય તરફથી પાકીસ્તાનના બાલકોટા આતંકી છવાણી પર હુમલો કરીને ભારતના વીમાન સહીસલામત પરત આવ્યા છે તે અંગે પીત્રોડા સૈન્યના કાર્યને બીરદાવે છે. પરંતુ સૈન્યના વડા તરફથી નહી પણ વડાપ્રધાન મોદી અને અમીત શાહ તરફથી કોઇ ૩૦૦ ,કોઇ ૨૫૦( અમીત શાહનો તાજેતરમાં ગુજરાતમાં આવીને જાહેર કરેલો આંકડો)નો આંકડો સદર આતંકી કેમ્પમાં માર્યા ગયેલા આતંકીઓનો આપવામાં આવે છે. પીત્રોડાને સૈન્યની કાર્યવાહી સામે કાંઇ કહેવાનું નથી. સીવાય કે સલામ. પણ પીત્રોડા એક વીશ્વગજનો ઇનર્ફમેશન ટેકનોલોજીનો વૈજ્ઞાનીક છે. તેના સત્યના તારણો, આંકડા, કે ડેટા, વગેરે હકીકત આધારીત જ  હોય છે. તેમાં કશી લાગણીકે રાજકીય મુડી ભેગી કરવાની હોય જ નહી. તેથી પીત્રોડા, મોદી– શાહની બેલડીને આ કેટલી સંખ્યામાં આતંકી માર્યા ગયા તેના પુરાવા રજુ કરવા પડકાર ફેંકે છે. આ સત્યને પોતાના એક ભારતીય નાગરીક તરીકે તે જાણવાનો અધીકાર છે. તેને આ બેલડી અને તે બધાનું વાજુ વગાડનારા કેવી રીતે અટકાવી શકે!

 મોદીજી , તમે તો દેશના વડાપ્રધાન તરીકે આવી માહીતીઓ મેળવનાર પ્રથમ અને વીશ્વાસપાત્ર વ્યક્તી જ છો. પુરાવા હોય તો સમગ્ર દેશ અને દુનીયાને ફટાફટ બતાવી દો ને!  ફુલવામામાં દેશના જ્યારે આત્મીઘાતી બૌબરથી ૪૬ જવાનો શહીદ થયેલા હતા ત્યારે ફાયરબ્રીગેડના માણસો માર્યા ગયેલા શહીદોના લોહીથી લદબદ થઇ ગયેલી સડકને પાણીના મારાથી સાફ કરતા સમાચાર બધાએ જોયેલા છે. તમારો તો તે હવાઇ હુમલામાં ૨૫૦ થી ૩૦૦ આતંકી માર્યા ગયા તેવો દાવો છે. જે ખરેખર સાચુ હોય તો લોહીના ખાબોચીયા નહી પણ લોહીની નદી અને હાથ–પગ અને ખોપરીઓના હાડકાનો પર્વત ઉભો થઇ ગયો હોય. જેને હજુ છોડતા નથી. અને જે તે અંગે સાબીતી માંગે તે બધા દેશદ્રૌહી, પાકીસ્તાની એજંટ.

 તેથી હું સામ પીત્રોડા, મોદીજી, તમારા સહીત  તમારાપક્ષના ટોચના વ્યક્તીઓને હળાહળ જુઠ્ઠાણું બોલનારા તરીકે જ જાહેર કરૂ છું.( S. Pitroda did not say anything disrespectful of Jawans or the armed forces, terming the claims by Prime Minister Narendra Modi and other top functionaries of the government and the ruling Bharatiya Janata Party on his remarks as a blatant lie.)  

મેં ૪૦ મિનીટનો ટેપરેકોર્ડેડ ઇન્ટરવ્યુ આઇએન એસ (INS)ને આપેલો છે. હું મોદી– શાહની બેલડી તથા તેમના મળતીઆઓને પડકાર આપું છું કે મારા ટેપેકોર્ડેડ ઇન્ટરવ્યુંમાંથી ફક્ત એક શબ્દ શોધી કાઢે, જેમાં દેશના લશ્કર વીરૂધ્ધ એક શબ્દ બોલ્યો હોઉ તો!.પછી તેને આધારે જાહેરમાં પ્રજામંચ ઉપર ડીબેટ માટે આવી જાય. મોદીજી, આ તો તમારા બધાનો બકવાટ, અક્કલવીનાનું અને મુર્ખતા ભરેલું કૃત્ય જ છે.( "What nonsense is this..")  તમે બીજા કોઇનું ચારીત્રય હનન કરી શકો છો.( દેશનાપ્રથમ વડાપ્રધાન જવાહરલાલ નહેરૂ સહીત) હું આ દેશમાં છેલ્લા ત્રીસ વર્ષોથી કામ કરૂ છું. તમને માહિત્તો હશે જ કે મેં તે માટે મેં મારૂ અમેરીકન નાગરીકત્વ (સીટીઝનશીપ)ત્યજી દઇને ભારતીય નાગરીકત્વ પસંદગીથી સ્વીકારેલું છે. અને તમે મારા પર જુઠ્ઠાણા ફેલાવીને હુમલો કરો છો! (you want to attack me with lies.)   

     મોદીજી, તમે બોલ્યા છો કે " વીરોધ પક્ષો વારંવાર આપણા દેશના લશ્કર અને તેના જવાનોનું સતત અપમાન કરે છે. હું મારા દેશના ૧૩૦ કરોડ લોકોને અપીલ કરૂ છું કે વીરોધપક્ષની આવી કઢંગી રીમાર્કને ભુલશો નહી. ( ખાસ તો ચુંટણી ટાઇમે! બીજું મારી વીરૂધ્ધ આક્ષેપ એટલે તમારે સમજવાનું કે તે આક્ષેપ દેશના ૧૩૦ કરોડ ઉપરનો છે. હું એટલે ફક્ત દેશ એવું સમજી લેવાનું) જુઓ હવે, કોંગ્રેસ પક્ષ જે દેશના લશ્કરને સતત આતંકી પરીબળો સામે સહકાર આપવા તૈયાર નથી, તેવું જ ગાણું હવે કોંગ્રેસનો દરબારી સામ પીત્રોડા ગાય છે."

 મેં જ્યારે ન્યુયોર્ક ટાઇમ્સમાં વાંચ્યું કે બાલકોટાના હુમલામાં કોઇ મર્યુ નથી ત્યારે મને તમે કેવી રીતે કહી શકો કે ૩૦૦ આતંકી માર્યા ગયા? મોદીજી, તમારો પ્રશ્ન શું છે? આવું પુછવાથી મેં કોના માનમરતબાને હાની પહોંચાડી છે? હું દેશના જવાનોને સલામ કરૂ છું. તેમની દેશ માટેની શહાદત માટે નતમસ્તકે હું ગૌરવ અનુભવું છું.

 " ( When I read in The New York Times that nobody got killed, you tell me 300 were killed. I want to know. What is the problem, that does not show any disrespect for anybody," he said, adding "I respect our forces, I applaud their sacrifice but I want to ask a question.")

 સામ પીત્રોડા સારી રીતે સમજે છેકે કયા કયા કારણોસર સમગ્ર બીજેપી પક્ષની  તમામ ઉપરથી નીચે સુધીની નેતાગીરી તેની સામે પડી ગઇ છે.  કારણકે  યેદીયુરપ્પાની ડાયરીનો જે પ્રશ્ન છે તેનાથી ધ્યાનને બીજી બાજુ વાળવા તે બધાએ આ ધંધો કરેલ છે. બીજુ કારણ એ પણ છે કે મોદી અને તે બધા સારી રીતે જાણે છે કે હું કોણ છું?

નરેન્દ્ર મોદી મને સત્યમભાઇ કહીને સંબોધે છે. મારી પત્ની સાથેના કૌટુબીક સંબંધો પણ ઘણા સારા છે. મોદી અને તેના પક્ષને એટલા માટે ચીંતા ઉભી થઇ છે કે હું આ ચુંટણી દરમ્યાન પુરા બે મહીના દેશમાં રહેવાનો છું. ' મારી અલમારી ઘણા બધાના હાડપીંજરોથી ભરેલી છે. મારી પાસે તો મારૂ બેંકનું ખાતું જ નથી. કોઇ મીલકત પણ નથી. મેં કોઇ પરસ્રી સાથે સંબંધો રાખવાની મુર્ખામી કરેલ નથી. હું કદાચ ગાંધીવાદી કહેવાઉ. મેં કોઇ ટેક્ષની ઉચાપત કરેલ નથી. હવે તમે બધા આમાથી કશું કરી શકો તેમ નથી. માટે આ શોધી કાઢયું છે. ( સૌ. મુક્ત ભાવાનુવાદ. બીપીન શ્રોફ.(Gautam Datt can be contacted at datt.gautam@gmail.com) http://www.indiatomorrow.net/images/logopng.png.

(IANS)



 

 

 

 

 

 

 



 

Top of Form

Bottom of Form

 

 

--